Genel Başkanımız Sayın Dr. Devlet Bahçeli'nin
Ankara Bölge İştişare Toplantısında
Yapmış Olduğu Konuşma Metni

3 Mart 2007

                                      

Değerli dava arkadaşlarım

Basınımızın değerli temsilcileri

Bugün Ankara’nın ev sahipliğinde Kırıkkale, Çorum, Çankırı, Kastamonu, Karabük, Bartın, Zonguldak, Düzce ve Bolu illerini kapsayan ikinci Bölge İstişare toplantımızı gerçekleştirmenin heyecan ve gururunu yaşıyorum.

Toplantıya katılan birbirinden değerli Milliyetçi Hareket Partisi mensuplarına ve davamıza gönül veren kardeşlerime şükranlarımı sunuyorum.

Hepinizi en içten duygularımla selamlıyorum. Hoş geldiniz, şeref verdiniz.

Değerli Dava Arkadaşlarım,

Refah, huzur, adalet ve kalkınma vaatleri ile aziz milletimizi aldatarak tek başına iktidara ulaşan AKP zihniyetinin işbaşına gelmesinin üzerinden dört yıl üç ay onüç gün geçmiştir.

Bu uzun süre, meselelerine acil çözümler bekleyen milletimiz ile huzur, istikrar ve güvenlik arayan ülkemiz için hayati fırsatların kaçtığı, geleceğimizin ipotek edildiği, Türkiye’nin derin açmazlara sürüklendiği bir dönem olmuştur.

Heba olmuş bu dönem boyunca, ülkeyi yönetme konusunda hiçbir hazırlığı ve vizyonu bulunmadığı anlaşılan AKP, umudunu ve meşruiyetini yurtdışı unsurlarla işbirliğinde, yerli yandaşlarının desteğinde, yabancıların dayatmalarına teslimiyette ve sanal başarı yalanlarında aramıştır.

18 Kasım 2002 tarihinden 3 Mart 2007 tarihine kadar geçen toplam 1566 gündür iktidarda olan 58 ve 59. AKP hükümetlerinin bu kara dönemi, siyasi tarihimizde bir fetret devri olarak anılacaktır.

Bin yıllık vatanımız olan bu toprakların parçalanmasını hedefleyen tarihi emellerin uygulanmasına çok müsait sosyo-kültürel, sosyo-ekonomik ve psikolojik bir zemin AKP zihniyeti tarafından tam bir teslimiyet anlayışı ile adım adım olgunlaştırılmıştır.

Bugün Türkiye, AKP iktidarında dozu ayarlanmış bir destek, talan ve sömürü döngüsü ile küresel güçlerin diledikleri tavizleri diledikleri zamanda alabilecekleri bir siyasal kıvamda tutulmaktadır. Maalesef, AKP zihniyetinin sanal iktidarının payandası da dış güçlerin bu şantaj ve ipotek tuzağıdır.

Geride kalan yıllar içindeki yanlış, teslimiyetçi ve ilkesiz tavrının doğal sonucu olarak, siyasi geleceğini artık dış güçlerin karar ve insafına terk etmiş olan AKP’nin, istese bile milli karar verebilme ve uygulayabilme şartları tamamen ortadan kalkmıştır.

Düştüğü stratejik girdapta çırpınan AKP, siyasi hayatını sürdürebilmek için mutlaka küresel çıkarlara servis yapmak mecburiyetindedir. Bu vahim gelişme Sevr’e boyun eğen, Mondros’u imzalayan son Osmanlı hükümetlerinin girdiği sarmalın bir benzeridir.

Değerli Dava arkadaşlarım,

Türkiye bugün AKP zihniyetinin müsamahası ve özendirmesi ile çok yönlü ve çok boyutlu ihanet ortaklığının saldırılarıyla karşı karşıyadır. Ülkemiz etnik tuzaklarla döşeli bir yola itilmeye çalışılmaktadır.

Türkiye’ye karşı güç ve eylem birliği içinde olan bu cephenin nihai amacı, Türkiye Cumhuriyeti’nin milli devlet niteliğini ve üniter yapısını tartışmaya açmak ve yeniden tanzim etmektir.

Bunun sonunda, yapay milletlerden oluşan ve yeni tanımı “federal” olan farklı bir devlet kurulmak istenmektedir.

Demokratikleşme maskesi arkasındaki bu kampanyanın hedefinin, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu kimliği ve kuruluş ilkelerinin olduğu artık ortaya çıkmıştır.

Bu ihanet fikrinin gerçek sahipleri olan İmralı Canisi ve siyasi uzantılarına verilen destek her geçen gün artmakta ihanet ve şer cephesi genişlemektedir.

Siyasi amaçları, siyasi geçmişleri ve sicilleri aziz milletimiz tarafından iyi bilinen odaklar Türk milleti ve devleti ile hesaplaşmak maksadıyla emel ve eylem birliği içinde yer almaya başlamışlardır.

Ne hazindir ki bu cepheye takılanlar arasına eski istihbaratçılar ve kamu görevlilerinin yanısıra, sanayiciler, sözde sanatçılar ve aydınlar ile son olarak fikri pusulasını tamamen kaybettiği anlaşılan, Atatürk’ün Çankaya’sını da bir dönem meşgul etmiş eski bir ihtilal komutanı da yer almıştır.

Hangi mihrakların sözcülüğüne soyunduğu anlaşılamayan bu zat, milli ve üniter Türkiye Cumhuriyetine federalizm önermekle kalmamış, sözde eyalet sisteminin sayısını ve merkezlerini bile tespit edecek kadar ileri gitmiştir.

Üstelik, milli psikolojik mukavemet dinamiklerini kırmaya yönelik bu sözlerini ise bir zafer müjdesi gibi “öncü” olmak maksadıyla ve “cesaret” adına beyan ettiğini gururla açıklamıştır.

Şahsın hezeyanlarının ikinci perdesi muhtemelen daha sonra açılacak, bu zat veya açtığı kapıdan doluşan bölücüler, sözde eyaletlerde konuşulacak diller, uygulanacak yasalar ve yönetecek kişilerin neler ve kimler olacağını yakında tartışmaya başlayacaklardır

Bunun adı yıkıcılıktır ve suçtur. Bu zırvalarla, yıllardır terör destekli milleti parçalama projesi olan bölücülüğe, devleti de parçalanmaya götürmesi mukadder olan yıkıcılık refakat etmeye başlayacaktır.

Nitekim, bu sözler, derhal adresini bulmuş, İstiklal Marşımıza karşı olan ve al bayrağımıza saygı bile duymayan sözde siyasi mihraklar tarafından hararetle desteklenmiştir.

Böylece, Türk milletinin birliği ve Türkiye Cumhuriyeti’nin bekası uğruna tek başlarına mücadele eden milliyetçiler için; Irak’lı aşiret reisleri, bölücüler, teröristler ve AKP zihniyetinin yanı sıra, teröre teslim olarak sütre gerisine sinmiş aymazlar ve zihinleri esir alınmışlardan oluşan dördüncü bir mevzi daha açılmış bulunmaktadır.

Anlaşılacağı üzere, önümüzdeki dönemde Türkiye’yi çok ciddi bir terör ve siyasi bölücülük gündemi beklemektedir. Çok vahim sonuçlar doğuracak olan yeni ve farklı bir kriz kapıya dayanmıştır.

Bu nedenle, bu konuda beyanlarda bulunan herkesi PKK’nın siyasi amaçlarına hizmet edecek ve bölücülüğün cesaret kazanmasına yol açacak sözlerden sakınmaya, anlamsız beyanatlardan uzak durmaya davet ediyorum.

Aksi davranışlarla, bölünme, özerklik, ayrışma ve af beklentilerinin çağrıştırılması, bölücü taleplerin dillendirilmesi, terörün ve ihanetin ödüllendirilmesi anlamına gelecek ve ihanete suç ortaklığı sayılacaktır.

Karşımızdaki bu tablo, PKK ile Barzani tehditlerinin örtüştüğü, Türkiye’nin milli birliğini hedef alan bölücüler ile mücadele iradelerini kaybetmiş çaresiz zihniyetlerin aynı karede yer almaya başladığı bir rezalet tablosudur.

Hiçbir vatanseverin hareketsiz ve tepkisiz kalamayacağı bu tablo karşısında,  devletin, adli ve kolluk gücünün kullanımı da dahil olarak acilen tedbirler alması ve stratejik kararını yüksek sesle kamuoyu ile paylaşması bir beka meselesi haline gelmiştir.

Gelişmelerden ve geçmiş tecrübelerden çıkarılacağı üzere, yaklaşan Nevruz ve sonrasında Türkiye’yi çok zor günler beklemektedir. Kış mevsimi şartlarında inlerine çekilen hainler ile kentlerdeki uzantılarının son hazırlıklarını yaptıkları ve start bekledikleri anlaşılmaktadır.

Önümüzdeki bahar ayları ile birlikte mutad eylemlerin yeni formatlar ile uygulanacağı bölücülük ve ihanet sezonu açılmak üzeredir.

Yine AKP rehberliğinde ve müsamahasında, bölücüler sokaklara çıkacak, terör örgütü kanlı eylemlerine başlayacak ve nihayetinde sonbaharda sözde barış ve ateşkes çağrıları ile bölücüler inlerine çekilecektir.

Yıllardır, oynanan oyunun ve adım adım tırmanan bölücü senaryoların galası olarak bir Türk bayramı olan Nevruz günü seçilmiştir. Bu yıl da, geçen yıl elde etkileri kazanımlar ve yığınağın desteği ile yeni isyan provalarının programı belli olmuştur.

Hükümetin kucaklaşmak için can attığı Iraklı aşiret reisleri, hükümete vekaleten servis yapan Türkiye’deki yandaşları tarafından Nevruz’daki bölücü rezalete onur konuğu olarak davet edilmişlerdir.

Bu bölücü jestin karşılığında bir siyasi parti yöneticisi ise Kerkük’e müdahaleyi Diyarbakır’a sayarız diyerek adeta bir federal temsilci gibi diplomatik mukabelede bulanabilmiştir.

Dahası, bölücü mihraklar, bağımsız aday olarak seçime girerek, “düz ovada siyaset” yapmak üzere Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne ulaşmayı hedeflediklerini yandaşlarına müjdelemişlerdir.

Göründüğü kadarıyla, Türkiye’de açıkça mülki ve adli makamların gözü önünde, ceza görmeden ve takibata uğramadan suç işleme ve bölücülük yapma özgürlüğü olan imtiyazlı bir zümre yaratılmıştır.

Yeni dönem boyunca, bölücülük adına sözde siyasi ve sivil yöntemlerin kullanılması, güvenlik güçlerinin görevlerini sekteye uğratacak, onları eylemlere ve eylemcilere müdahaleden uzak tutacak farklı taktiklerin uygulanması beklenmelidir.

Geçen yılki isyan provalarında devletin güvenlik güçlerini karakollarına çekilmeye davet edecek kadar ileri giden ihanet odaklarının, bu yıl daha da cüret kazanarak kolluk güçlerini karakollarında beklemeye çağırmaları şaşırtıcı olmayacaktır.

Konunun bir de Irak boyutu vardır.  AKP baştan beri Kandil’e müdahale için uluslararası hukuktan doğan meşru hakkını kullanmaktan kaçınmış, bu çekingenlik, konuyu siyasi pazarlık haline getirmek isteyen ABD’ye ve Peşmerge reislerinin eline güç ve koz vermiştir.

ABD himayesinde cesaret kazanan Kuzey Irak’taki Peşmergelerin PKK’yı Türkiye’ye karşı bir şantaj vasıtası olarak kullanmak ve Kuzey Irak’taki federe devlet modelini Türkiye’de de uygulatmak istedikleri bilinmektedir.

“Kürt devleti fikrine alışmalılar” diyerek hükümete telkinde bulunan Barzani her gün bir başka zırvası ile Türkiye’ye karşı düşmanlığını ilan etmekte ve Türkiye’nin güvenliğine yönelik açık tehditte bulunabilmektedir.

Geçtiğimiz dört yıl içinde, sıklet ve yönetim merkezi Kuzey Irak’a kayan terör ve bölücülük karşısında somut adım atmakta isteksiz davranan ABD, koordinatör tayini ile süreci oyalama yolunu seçmiştir.

Oysa ki PKK terör örgütü, lider kadroları, terör kampları, silah ve mühimmat depoları ile ABD’nin askeri kontrolü altındaki bölgede konuşlanmıştır. Teröristler basında da yer aldığı gibi Amerikan menşeili silahlarla donatılmıştır.

Mahmur Kampına yapılan turistik ziyaret ile, bazı Avrupa ülkelerindeki göstermelik operasyonlar, Türkiye’yi meşgul etmeye ve askeri bir müdahaleyi önlemek için zaman kazanmaya yönelik manevralar olarak değerlendirilmelidir.

ABD’nin ısrarı ile oluşturulan koordinatör mekanizmasının kısa bir zaman sonra Türkiye, PKK ve Peşmerge arasında arabulucu mekanizma haline dönüşmesi, PKK’nın siyasallaşmasında ve Peşmergelerin meşrulaşmasında rol oynaması şaşırtıcı olmayacaktır.

Koordinatörlerin, konu yeterli kıvama ulaştığında PKK’nın Türkiye’ye dönüşü ve AKP’nin çıkaracağı “eve dönüş” yasası için kılavuz olmaları beklenmelidir.

Değerli Dava arkadaşlarım,

İktidara geldiği günden bu yana uluslararası ilişkilerimizi amatörle teslim eden AKP zihniyetinin ülkemizi düşürdüğü açmaz ve yaşanan  rezaletler hepimizin malumudur.

Başbakanın ve hükümetinin, yüzlerce yıllık köklü geleneğini ve milli güvenlik birikiminin bulunduğu devlet kurumlarını ve uzman kadroları dikkate almadığı, dış tesir ve telkinlere açık bir pusulasız ve vizyonsuz bir siyaseti benimsediği artık ortaya çıkmıştır.

Özellikle milletimizin bekasını ve kardeşliğini çok yakından ilgilendiren, ülkemizi bölünme tehdidi ile karşı karşıya bırakan bölücü terörle mücadele ve Kuzey Irak politikasındaki devlet siyasetinde tereddüt olduğu bilinmekteydi.

Geçmişteki bazı uygulamalar ve beyanatlardan, karar mekanizmaları ile milli güvenlik kurumları arasında fikir ve eylem birliğinin olmadığı, karşılıklı güvenin bulunmadığı anlaşılmaktaydı.

Son olarak, Başbakan ile Genelkurmay Başkanı arasında aşiret reisleri ile diyalog yapma hususunda medyada dile getirilen görüşlerin ”kurumsal mı kişisel mi” olduğu yönündeki tartışmalar, bu meseleye yeni ve farklı bir boyut kazandırmıştır.  

Bu son gelişme ile, Türkiye’nin bekasını çok yakından ilgilendiren bölücülük ve sınır ötesi uzantılarının imhası konusunda, devletin strateji üreten mekanizmaları ile siyaset kurumu arasında usulden ve esastan bir uyuşmazlığın olduğu ortaya çıkmıştır.

Ülkemizde güvenlik stratejileri ve güvenlik istihbaratı üreten düşünce merkezlerinin hemen hiç olmadığı hepimizin malumdur. Bu olay ile Başbakan’ın, devletin en önemli ve güvenilir güvenlik kurumunun fikirlerini bu çok kritik süreçte dikkate almadığı izlenimi doğmuştur.

Soruyorum sizlere;

• Hal böyle ise, Sayın Başbakan’ı, Barzani ile ısrarla kucaklaşmaya iten gerekçe ne olabilir?
• Kandil’de yuvalanmış çetebaşının geçen yıl “bizimle de görüşecekler” sözlerinin icabı için ilk adım mı atılmak istenmektedir?
• Ülkemizdeki en önemli milli güvenlik kurumu ile ters düştüğüne göre bu görüşme ve müzakere fikrini Başbakan kimden ve hangi odaklardan almıştır, kime danışmıştır?
• Hükümet, hangi dış ziyarette, hangi tezgâh altı ilişkide ve neyin karşılığında, nasıl bir pazarlık konusu ile bu tavizleri vermeye itilmiştir.

Bu soruların cevabı, AKP zihniyetinin tutarsızlık, taviz ve pazarlıklarla geçen kayıp yılları içerisinde aranmalıdır.

Hariciye geleneğini bir kenara iterek elindeki parti yöneticilerinin işportaya düşmüş girişimleri; Türk Silahlı Kuvvetlerini göz ardı ederek Başbakanlığı kuşatmış olan sözde danışmanların kılavuzluğu, ülkemizi uçurumların kenarına getirmiş bulunmaktadır.

Yaklaşan genel seçimlerde tasfiye olma korkusu ve hesap verme telaşı, AKP’yi üzerinde stratejik şantajlar yapmaya, hayati tavizler vermeye açık hale getirmiş bulunmaktadır.

Yabancı finans çevrelerinin sıcak para payandası ile ayakta durabilen kırılgan ekonomik ve mali yapı, AKP hükümeti’nin gayri milli anlayışı üzerinde her türlü oyunun oynanmasına ve varlıklarımız üzerinde en ağır ipoteklerin konmasına fırsat vermektedir.

Uluslararası her görüşmeye hesap verme psikolojisi ile ezik ve mahcup oturan, müzakerelerde tutsak olmaktan ancak şartlı tahliye ile kurtulan AKP yöneticilerinin siyasi sicilleri, uluslar arası meşruiyet arayışları ve en önemlisi müstemleke memuru zihniyetleri, dayatmalar ve tehditler için en önemli iklimi ve zemini hazırlamaktadır.

Bu gelişmeler sonucu AKP, tıpkı küreselleşme bahanesi ile tam bir teslimiyet içine girdiği ekonomide olduğu gibi, ülkemizin güvenlik ve esenliği konusunda da küresel dayatmaların sevk ettiği istikamette devletimizi yüksek risk ve tehditlerle karşı karşıya bırakmıştır.

Değerli dava arkadaşlarım,

ABD destekli siyasi yapılanma sonucu Kuzey Irak, devletleşme yolunda son aşamaya gelmiştir.

Türkiye tarafından gerçekleştirilecek görüşme, diyalog, temas gibi ilişkilerin bölgedeki aşiret reislerinin tek eksiği olan resmi meşruiyetin sağlanmasına neden olacağı ortadadır.

Başbakan ve Dışişleri Bakanı görüşme ve müzakere için heves gösterdikçe, muhatap aldıkları Peşmerge reislerinin küstahlıkları artmakta, Türkiye’ye ve Türk milletine yönelik bilinen hasmane hakaretlerini tırmandırmaktadırlar.

Nitekim son olarak kendisine başkan sıfatı veren Barzani, sözde Kürt sorununun çözümünün askeri değil barışçı yöntemlerle olması gerektiği yönünde AKP hükümetine tavsiyelerde bulunmuştur.

Söz konusu şahıs Kürt sorunu diye adlandırdığı konuda siyasi bir çözüm yolunun üretilmesini önererek konunun ayrıntılarını ise AKP hükümetinin icraatına bıraktığını söyleyebilmiştir.

Barzani’nin sözlerini “irrasyonel, maksimalist hayalperest” gibi tanımlarla sulandıran AKP’nin, bundan önceki örneklerinde görüldüğü gibi bu tavsiyelere de uyacağı, milletimize yapılan her hakareti pişkinlikle sineye çekeceği artık bilinmektedir.

Bu gelişme ile milli kurumlarımızın “resmi” değerlendirmelerini “kişisel” diyerek dikkate bile almayan Başbakan’ın milli konularda kimin telkinleri ile hareket ettiği, hangi fikri kaynaklardan beslediği de ortaya çıkmıştır.

Türkiye’nin milli birliğini ve bütünlüğünü hedef alarak bugün karşımıza çıkan bölücü heveslerin cesaret kaynağı olan AKP, Türkiye’deki bölücü akımların siyasi maskeyle sahneye çıkmasının da birinci derece sorumlusudur.

Türkiye’yi bu noktaya, Başbakan Erdoğan’ın ve hükümetinin bu gelişmeler karşısında sergilediği acz, teslimiyet ve gaflet getirmiştir. AKP hükümetinin siyasi hesapları maalesef kanlı terörü yeniden hortlatmış ve bölücü hevesleri artırmıştır.

Bu kimliksiz zihniyet kin, nefret ve düşmanlık tohumlarının ekilmesine, milli birliğimiz ve kardeşliğimizin sarsılmasına, söndürülmüş bölücülüğün yeniden doğmasına neden olmuştur.

Bu vizyonsuz, pusulasız ve teslimiyetçi siyaset anlayışının Türkiye’nin güvenliğini ve sonraki aşamada bekasını tehlikeye düşüreceği ve milli çıkarlarını çok ciddi biçimde zedeleyeceği ortadadır.

Milli bekamız ve güvenliğimiz, huzur ve esenliğimiz, dirlik ve düzenimiz için başka coğrafyalarda tehdit ve düşman aramaya gerek yoktur.

AKP zihniyetinin iktidarı, Türk milleti ve Türk devletinin bekası için başlı başına ve öncelikli bir tehlike ve tehdittir.

Cumhuriyet’in kuruluş ilkelerini ve yapısını tartışmaya açmak, etnik köken farklılıklarına dayanarak bunları yıkmaya çalışmak ve bunlara göz yummak devletin varlığına kastetmekle eş değerdir. Bunun adı ihanettir.

Bilinmelidir ki, Türk milleti AKP zihniyetinden ibaret ve yalnızca AKP’ye emanet değildir. Türk milliyetçileri bu hain emelleri besleyenlere hiçbir şart altında asla geçit vermeyecektir.

Bu bakımdan kimse hayal peşinde koşmamalı ve Türk milletinin gücü üzerinde yanlış hesap yapmamalıdır. Bu aziz vatan sokakta bulunmamıştır. Sahipsiz değildir. Emanetin bekçisi Türk milleti ve Türk milliyetçileridir.

Bugün yaşadığımız nazik dönemde herkesin sağduyunun rehberliğinde hareket etmesi, ihanet girişimlerine karşı milli bir duruş sergilemesi ve milli huzurun korunması tarihi bir görev ve sorumluluktur.

Türkiye, vatanına, milletine ve devletine kastetmek isteyen bu hain hesapları boşa çıkartacak ve hak ettikleri mukabelede bulunacak güce, kudrete ve milli desteğe sahiptir.

Buradan, Milliyetçi Hareket camiasının mensuplarına ve ülkücü kardeşlerime sağduyu ve soğukkanlılıklarını korumaları ve etnik tuzaklara düşmemek için çok dikkatli olmaları çağrımı tekrarlıyorum.

Milliyetçi Hareket sokaklarda değil Ankara’da olacak ve yaklaşan iktidar dönemimizde PKK terörünün kökünün kazınması ve Türk milletinin kardeşliğinin korunmasının şerefi bizlere nasip olacaktır.

Buradan, Milli Mücadele yıllarının merkezi ve Türkiye Cumhuriyeti’nin başkenti Ankara’dan, Milliyetçi Hareket Partisi’nin ve Türk milliyetçilerinin kararlılığını ve fikriyatını bir kez daha vurgulamak istiyorum.

Türkiye Cumhuriyeti adıyla ve üniter devlet çatısı altında, Türk milleti kimliği ile beraberce yaşayabilmemizin asgari kuralları 1923 yılında Atatürk ve kurucu Kahramanlar tarafından konulmuştur.

Büyük Türk milleti, tüm dünyaya son sözünü 29 Ekim 1923 tarihinde söylemiştir ve bu konu bizim için ilelebet kapanmıştır.

Başkentimizin Ankara, dilimizin Türkçe, bayrağımızın ay yıldızlı al bayrak, milli marşımızın İstiklal Marşı olduğu belirlenmiş ve Anayasamız tarafından da güvence altına alınmıştır.

Kimler ve hangi mihraklar, hangi oyunları tertip ederlerse etsinler, hangi ihanetlerin içine girerlerse girsinler, milliyetçi-ülkücü hareketin bir mensubu olarak buradan bir kez daha ilan ediyorum ki;

• Türkiye Cumhuriyeti, ülkesi, milleti ve egemenlik unsurları ile tektir ve üniter bir devlettir.
• Türk milleti tarihi ve kültürel kökleri itibariyle ayrılık kabul etmeyen bir bütündür.
• Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşu, istiklâl ve bağımsızlık mücadelemizin taçlandırılmasıdır.
• Ay yıldızlı al bayrağımız bağımsızlığımızın, egemenliğimizin, birlik ve beraberliğimizin sembolüdür.
• İstiklal Marşımız, bu onurlu mücadelenin kahramanlık destanıdır ve o günlerin mukaddes bir hatırasıdır.
• Milli birlik ve bölünmez bütünlüğümüzün dayandığı temeller tek devlet, tek millet, tek bayrak ve tek dil ülküsüdür.
• Verilecek toprağımız, terk edilecek ilimiz, çizilecek sınırımız, vazgeçilecek insanımız, peşkeş çekilecek kaynağımız yoktur.

Türkiye Cumhuriyeti, ebedi vatanında milli varlığını ve birliğini koruyacaktır. Milletinden aldığı asil ismini, kuruluş ilkelerini ve çağları aşıp gelen milli kimliğini değişmeden sonsuza kadar yaşayacaktır.

Türk milliyetçileri, bu kutlu değerleri ve kutsal emanetleri, gösterecekleri yüksek fedakârlık, kararlılık, milli şuur ve millet sevgisi ile korumaya yeminlidir.

Türkiye bir yol ayrımına doğru yaklaşmaktadır ve artık herkes tarafını belli zorundadır.

Tereddütle, özürle ve pişmanlıklarla oyalanacak zaman çok geride kalmıştır. Bunun arası ve orta noktası artık yoktur.

Ya onurlu ve huzurlu bağımsız bir millet olarak yaşayacağız,

Ya da küresel oyunlara boyun eğerek her türlü zillete katlanacağız.

Karar anı yaklaşmıştır. Tercihinizi yapınız. Kararınızı veriniz

Ya teslimiyetçilik, ya milliyetçilik,

Değerli Dava arkadaşlarım,

Bedeli ne olursa olsun, Türk milletini karşılıksız severek, yalnızca aziz milletimizin kaygısı ile milliyetçi- ülkücü iradenin bir sedalısı olarak yola çıkmış bulunuyoruz.

Bu toplantı ile seçime giden süreçteki en önemli eşiklerden birini aşmış, inancımızı ve karalılığımızı tazelemiş oluyoruz.

Buradan yükselen milli heyecanın dalga dalga Türkiye’ye yayılacağına ve nihayetinde Türk milliyetçilerini tek başına iktidara taşıyacağına yürekten inanıyorum.

Bu aziz vatanı ve büyük Türk milletini temiz ve samimi duygularla seven herkesin yeri Milliyetçi Hareketin saflarıdır.

Milliyetçi Hareket Partisi, “Lider Ülke Türkiye” hedefine yöneldiği “Tek Başına İktidar” sürecinde, içten veya dıştan hiçbir dayatma, telkin veya tesirin etkisinde kalmaksızın yalnızca büyük Türk milletinin doğruluşu ve yükselişi yolunda yürümeye kararlıdır.

Partimizin ulaşacağı tek başına iktidar, Türkiye’nin kurtuluşuna vesile olurken, teslimiyetçi AKP zihniyeti için ise hesap verme gününün başlangıcı anlamına gelecektir.

Türk milletinin, Milliyetçi Hareketin çatısı altında toplanarak buhrandan kurtulacağı önümüzdeki süreçte hepimize düşen önemli görevler vardır:

Bugünden itibaren her vatandaşımıza ulaşabilmek için bir seferberlik başlatmalısınız.

Bu maksatla;

• AKP zihniyeti ile geçen her dakikanın verdiği zararı milletimize anlatınız, uyarınız, uyandırınız.
• Yarın daha geç olmadan, bu zihniyetin durdurulması için herkesi ikna ediniz.
• Ve Milliyetçi Hareket partisinin iktidarı için her gönüle giriniz, her yüreği kazanınız.

Durmayınız, talimat, uyarı ve bir işaret gelmesini beklemeyiniz.

Hükümetin ve küresel aktörlerin bilgi kirliliği ve yoğun önleme gayretlerini aşmak için her vatandaşımızla görüşünüz.

Şimdiden yakın çevrenizden, komşularınızdan işyerinizden başlıyarak harekete geçiniz ve milletimizi de harekete geçiriniz.

Bu duygularla, milletimizle yarından itibaren kucaklaşmaya başlayacak olan Türkiye Sevdalılarına iktidara giden yolda başarılar diliyorum. Ulaşacağınız her kapıya en içten selam ve sevgilerimi götürünüz.

Yüce Allah’ın, Türkiye’yi ve Büyük Türk Milletini karşılıksız seven Türk milliyetçilerini muzaffer kılacağına yürekten inanıyorum.

Hepinizi en derin sevgi ve saygılarımla selamlıyorum.

Tek başına iktidar için tek yürekle ve hep beraber bir kez daha haykırıyorum.

Altmışıncı Hükümet, Milliyetçi Hareket.

Ne mutlu Türküm diyene.

 

 

Genel Başkanımız Sayın Dr. Devlet Bahçeli'nin
Başbakan Erdoğan’ın Kuzey Irak’taki Siyasi Oluşum İle İlişki Kurulması
Yolundaki Son Beyanları Hakkında Yaptığı Yazılı Basın Açıklaması

18 Şubat 2007

Başbakan Erdoğan güvenlik ve dış politika konularındaki her beyanıyla yeni bir gaflet ve delalet örneği sergilemektedir.

Başbakan’ın Kuzey Irak’taki bölgesel Kürt hükümetiyle diyalog ve ilişki kurulması konusundaki son beyanları;

• AKP hükümetinin doğru esaslar üzerine bina edilmiş, stratejik hedefleri doğru konulmuş tutarlı bir Irak politikasının bulunmadığını;
• Başbakan’ın Irak’taki tehlikeli gelişmeleri doğru okuyamadığını ve derin bir idrak ve vizyon bunalımı içinde olduğunu;

Bir kere daha göstermiştir.

Bu vizyonsuz, pusulasız ve ilkesiz siyasetin, Türkiye’nin güvenliğini tehlikeye düşüreceği ve milli çıkarlarını çok ciddi biçimde zedeleyeceği ortadadır.

Başbakan’ın bu gaflet siyasetinin akıl ve mantık ölçüleriyle makul bir izahı bulunmamaktadır.

Siyasi sonu gelen ve önce Türk milletine, sonra da Türk adaletine hesap verme gününün yaklaştığını gören Başbakan’ın sözlerinin ve davranışlarının izahının, belki de, bu panik psikolojisinde aranması yerinde olacaktır.

Türkiye’yi çok tehlikeli bir yola sürükleme hazırlığı içinde olan Başbakan’a şu gerçekleri hatırlatmak ve kendisini uyarmak istiyorum.

• Kuzey Irak’ta fiilen oluşan siyasi yapının amaçları ve stratejik hedefleri ortadadır.
• Bu yapının başı olan Barzani’nin Türkiye’ye hergün husumet ilanında bulunduğu, PKK’nın koruyucusu olduğu, terör kartını Türkiye’ye karşı bir tehdit aracı olarak kullandığı ve Kuzey Irak modelini Türkiye’de uygulamak hevesi peşinde koştuğu bir gerçektir.
• Kuzey Irak’taki peşmerge gruplarının Türkmenlerin varlığını tehdit ettiği ve Kerkük’ü zorla ele geçirmek istediği de keza bilinen bir husustur.

Bütün bu gerçekler ortadayken, Türkiye’nin Kuzey Irak’taki siyasi oluşumu resmi muhatap alarak ilişki kurması, siyasi ve hukuki planda şu sonuçları doğuracaktır.

• Kuzey Irak’taki fiili siyasi yapılanma, devletleşme yolunda çok ileri aşamaya gelmiştir. Türkiye’nin bu yapıyı resmi siyasi muhatap olarak tanıması, Barzani’nin siyasi meşruiyet eksiğini tamamlayacaktır.

Erbil’in muhatap alınması, bu fiili yönetime siyasi meşruiyet kazandıracak ve resmen tanıma sürecinin ilk adımı olacaktır.

Bu fiili yapının hukuki planda siyasi varlık olarak Türkiye tarafından tanınması halinde, bağımsız devlet olma yönünde önünde hiçbir engel kalmayacaktır.

• Irak’ı bekleyen en büyük tehlike, parçalanma ve bölünme dinamiklerinin önüne geçilememesi, geriye çevrilememesidir.

Türkiye’nin Kuzey Irak’la resmi ilişki kurması halinde Irak’ın siyasi birliği ve toprak bütünlüğünün korunmasından artık söz edilemeyecektir.

  Türkiye, Irak siyasetinin en önemli stratejik hedefinden vazgeçmiş olacak ve Irak’ın parçalanma sürecine hız kazandıracaktır.

Diğer bir ifadeyle, Kuzey Irak’ta teröre destek veren, Türkiye’nin güvenliğini tehdit eden bir devleti kendi eliyle kurmuş olacak, bunun önüne ve yolunu açacaktır.

• Kuzey Irak’la böyle bir ilişki kurulması, Türkmenleri yok ederek Kerkük’ü gasp etmesi için Barzani’ye yeşil ışık yakmak, davetiye çıkarmak anlamına gelecektir.

Başbakan Erdoğan, bu konuda Barzani’ye açık çek vermiş olacaktır.

• ABD’nin himayesinden ve AKP’nin ezikliğinden cesaret alan Barzani’nin Türkiye’yi hedef alan tahrikleri giderek yeni boyutlar kazanmaktadır.

Türkiye’nin içini karıştırmak ve güvenliğini tehlikeye düşürmek tehdidini hergün tekrarlayan Barzani, bununla da kalmayıp, Türkiye’nin karşısındaki ayrılıkçı terör sorununa siyasi çözüm bulunmasını kendisine misyon edinmiştir.

Bu amaçla, PKK adına siyasi bölünme reçeteleri hazırlamakta ve Türkiye’ye akıl vermeye kalkmaktadır.

Kuzey Irak’la resmi ilişki kurulması, Barzani’yi bu yönde daha da cesaretlendirecektir.

Başbakan Erdoğan’ın Barzani’yi resmi muhatap olarak tanıması, Türkiye ile terörist PKK arasında bu yolla “dolaylı ve aracılı” diyalog ve temas kanalı açılması anlamına gelecektir.

• Başbakan, bu suretle, İmralı Canisi, Kandil’deki PKK yöneticileri ve Barzani ile siyasi çözüm sürecinde aynı noktada buluşmuş olacaktır.

Bunlarla aynı resim karesi içine girecek, aynı aile fotoğrafında yerini alacaktır.

• Böyle bir gaflet, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinin baskı ve tehditlere boyun eğdiği şeklinde yorumlanacak ve Türkiye utanç verici bir duruma düşecektir.  
• Bu eziklik ve teslimiyet, Kuzey Irak’a özenen içerdeki bölücü hainlere de ümit ve cesaret kazandıracaktır.

Sokaklara inen şehir eşkıyaları ile inlerinde pusuda bekleyen hain teröristlerin, böyle bir ortamda tahrik ve saldırılarına hız vermeleri beklenmelidir.

Barzani, Başbakan’ın bu açıklamasından büyük memnuniyet duyduğunu sözcüleri aracılığıyla açıklamıştır.

Ancak, Barzani’nin Başbakan’ın bu açıklamasıyla aynı gün Fransız Le Monde gazetesine verdiği demeçler her bakımdan ibret vericidir.

Barzani, bu demecinde Türkiye’nin Kuzey Irak’a bir müdahalede bulunması halinde, bunun Türkiye için ağır sonuçları olacağını ve Türkleri “çiçekle karşılamayacaklarını” belirtmiştir.

Bu meydan okuma bir tarafa, Barzani’nin demecinin en ilginç ve ibret verici kısmı, Türkiye’deki seçimler sonrası “milliyetçiler iktidara gelirse diyalog ihtimalinin ortadan kalkacağını, AKP’nin kazanması halinde diyaloga daha açık olacağını” söylemesi olmuştur.

Görüleceği gibi, Başbakan Erdoğan’ın Türkmenistan’a giderken yolda yaptığı diyalog ve ilişki kurma açıklamasından haberdar olmayan Barzani, bu konuda isabetli bir öngörüde bulunmuştur.

“Kalp kalbe karşıdır” deyişinin doğruluğunu ve geçerliliğini ortaya koyan bu durum, Başbakan Erdoğan tarafından herhalde bir gurur ve iftihar vesilesi olarak görülecektir.

Ancak, Başbakan Erdoğan bunun altından kalkamayacağını, bu ihanet yolunun sonunu getiremeyeceğini bilmelidir.

 

 

                                                         

 

                   href="http://www.ulkuocaklari.org.tr/uh/sehit/A1.HTM">http://www.ulkuocaklari.org.tr/uh/sehit/A1.HTM

                                                                                                                                 

 

RUHUN ŞAD MEKANIN CENNET OLSUN BAŞBUĞUM

 

 

Resimlerlerle Alparslan Türkeş

Başbuğlar Ölmez

Merhum Başbuğumuzun Mekanı Cennet Olsun

Alparslan Türkeş

Onu Saygı ile anıyoruz

Başbuğ Alparslan TÜRKEŞ' in Hayatı

http://www.ulkuocaklari.org.tr/basbug/index.htm

Göç ...
Kutludağ'ı çaldırdığımız günden beri âdeta Türk'ün mukadderatı olan göç...
Milletimizin yetiştirdiği son Başbuğ'un hayat hikâyesinin başlangıcında da göç var.

Yıl 1860
Orta Anadolu'da, Kayseri'nin, Pınarbaşı İlçesi'nin Yukarı Köşkerli Köyü'nde meskun Avşar Obalarından Koyunoğlu ailesi bir toprak meselesi yüzünden kavgaya girişince Sultan Abdülaziz'in fermanıyla Kıbrıs'a sürgün edilir.

Yıl 1917
Kasım ayının 25'i, öğle vakti, yer, Lefkoşe, Haydarpaşa Mahallesi Kirlizâde sokağı 13 numaralı mütevazı evde, Kıbrıs'a yerleşen Koyunoğlu soyuna mensup Tuzlalı Ahmet Hamdi Bey ve eşi Fatma Zehra Hanım'ın Ali Arslan adını verdikleri oğulları dünyaya gelir.

Yıl 1921

4 yıl 4 ay 4 günlük Ali Arslan, annesi tarafından yıkanır, yeni elbiseler giydirilir ve devrin âdetince fesi mücevherler ile süslenerek Sarayönü İlkokulu'na (Sıbyan Mektebi) gönderilir. Sarıklı ve mübarek bir Osmanlı uleması olan Hoca Efendi'nin dizi dibine çöken Ali Arslan'ın ağzından çıkan ilk söz bir "Besmele"dir. "Ey Rahman ve Rahim olan Allah'ım, annem beni yetiştirdi bu mektebe yolladı, okuyup yetişip, milletime hizmet etmek istiyorum" dermişcesine bir "Besmele"dir, Ali Arslan'ın ağzından dökülen...
Birbirinin ardı sıra gelen İlkokul ve Rüştiye yılları ve herbiri birbirinden daha değerli Hüsnü Bey, Selahattin Bey, Mehmet Asım Bey, Ragıp Tüzün Bey, Turgut Bey, Osman Zeki Bey ve Faiz Kaymak gibi Türklük ve Türkçülük şuuruyla bilenmiş birer hançer olan hocalarından feyz alır. Onlar Ona müfredatla beraber Kıbrıs Türklerinin yalnız olmadığını Devlet-i Âli Osman bakıyesi hür ve müstakil Türkiye'nin yanısıra yeryüzünde kendileri gibi bahtsız esaret altında milyonlarca Türk olduğunu da öğretirler. Dahası Osman Zeki Bey, Ali Arslan'ın adını âdeta senin adın "Alparslan olsun" ve "Sultan Alparslan'a denk bir yiğit Türk ol", diyerek değiştirir.

Küçük Alparslan'ın doğup, yetiştiği o yıllarda, Piyale Paşa yadigârı Kıbrıs, sevgili Yeşiladamızın tamamı İngiliz İşgali altındadır ve Türk'ün istiklâlini kaybetmesinin ne demek olduğu Onun ruhunun derinliklerine şuurunun uyanmağa başladığı günden, çocukluk yıllarının başlangıcından başlayarak siner. O her gece Türkiye'ye gidip asker olmayı ve gelip ata-baba ocağını kurtarmanın düşüyle uyur, uyanır.

Yıl 1933
Alparslan'ın artık işgal altında, esaret altında yaşamağa dayanacak gücü kalmamıştır. Babası Ahmet Hamdi Bey'i ve Annesi Fatma Zehra Hanım'ı ikna eder, aile mallarını satıp savar yanlarında oğulları Alparslan ve kızları Dervişe olduğu halde, ak toprakların, hür toprakların, Türk'ün Türk olduğundan utanmadığı, boynunun eğik olmadığı toprakların, anavatanın, Türkiye'nin yoluna düşerler; Viyana vapuru ile ver elini İstanbul...

                                            

Ailesi İstanbul'a yerleşince Alparslan'ın ilk işi Kuleli Askeri Lisesi'ne kayıt olmak olur. Artık O

Yüreğinin Onu çağırdığı yerde ve düşlerinin peşindedir. O düşlerini düşleyen başkaları da vardır İstanbul'da... Derlenip toparlanmışlar, Türklük, Türkçülük ülküsünün O bir daha hiç inmeyecek olan bayrağını açmışlardır. O yüce Dilek, O aziz Ülkü, O muhteşem düşler, özellikle, bir Ülkü devi olan Atsız Hoca'nın canevinde, ocağında pişer ve sohbetlerle, şiirlerle, dergilerle, romanlarla mektuplarla Türk aydınlarının gönlüne cemre cemre düşmekte ve yayılmaktadır. Onlarla tanışır, buluşur, genç Alparslan Türkeş.

Yıl 1936

Kuleli Askeri Lisesi'ni pekiyi derece ile asteğmen olarak bitirince Ankara ve Harp Akademisi yılları başlar. 1938'de Harbiye'den mezun olur, artık O Türk Ordusu'nun genç bir teğmenidir ve Türk Milleti'nin emrindedir

Yıl 1940

Isparta'da gönlünü Muzaffer Ana'ya kaptırır ve evlenirler. Ayzıt, Umay,Selcen,Sevenbige (Çağrı) ve Yıldırım Tuğrul adlı çocuklarla çiçeklenir bu evlilik vebozkurtların Muzaffer Anası'nın 1974 yılında elim kaybından sonra 1976 yılında, Seval Hanım'la yaptığı ikinci evliliğinde de Tanrı Onu Ayyüce ve Ahmet Kutalmış adlı iki evlât daha vererek sevindirecektir.

Yıl 1944
3 Mayıs Ankara'da bir gösteri veya yürüyüş eski tabirle nümayiş vardır. Türk'ün, Türklüğün ölmediğini, ölmeyeceğini ve yükselen Türkçülük bayrağının bir daha hiçbir şekilde inmeyeceğini gösteriyorlar. Hem dosta, hem düşmana... Hem devlet hizmetindeki gafillere, hem de yurda sızmağa çalışan hainlere, Asya bozkırlarında yaratılan bozkurt soyluların bozkurt torunlarının, bir kaç çakalın günü birlik menfaatleri için göz yumdukları kızıl yılanın farkında ve onun başını ezme azminde olduklarını gösterirler

Şâirin "Öz yurdunda garipsin, özvatanında parya" dediğince tutuklanır Türkçüler...Devrin dalkavuk iktidarının uyduruk nedenlerle açtığı Türkçülük-Turancılk Davası başlar. Türkçüler tabutluklara atılırlar, işkencelere uğrarlar. Türkiye'de Türk Milliyetçisi olmanın bedelidir bu... Genç Üsteğmen Alparslan Türkeş'te bunlar arasındadır. 20 Ekim 1944'te kendisini mesnetsiz "vatan hainliği" suçlamasıyla sorgulayan savcıya "Diğer sanıklar gibi bana da vatan hainliği isnad edilmiştir. Bunu şiddetle redderim. Ben yeryüzünde herşeyden çok milletimi ve vatanımı severim" diye haykırır. Ancak mahkeme tarafından, 9 ay 10 gün hapis cezasına çarptırılır ve bir yıldır hücre hapsi yattığı için tahliye edilir. Kendisine verilen cezada daha sonra Askeri Yargıtay tarafından bozulur ve 2. numaralı mahkemede beraat eder. Bu onun Türk Milliyetçisi olduğu için zindanlara ilk atılışıdır ve son olmayacaktır. Ülkücü olmak çileye talip olmaktır, nimete, ikbale değil. O da Türklük Ülküsü için zaman zaman şiddeti artan çileyi bir ömür boyu bir an bile tereddüt etmeksizin ve yakınmaksızın, çekmiş ve çile çekmeyi şeref bilmiştir.

Yıl 1947

Alparslan Türkeş ve 15 diğer Türk subayı, A.B.D. Kara Harp Akademisi ve Piyade Okulu'nda iki yıllık bir süre eğitim görürler. Bu arada ülkemizden Kars ve Ardahan civarıyla Boğazlardan üs talep eden Sovyetler Birliği'nin komünizm maskesi ardına saklanmış, o eski ve değişmez "moskofluğu" ayan beyan ortaya çıkar. Bu atmosferde yurda dönen Alparslan Türkeş Gelibolu ve Çankırı'daki görevlerinden sonra 1951 yılında kurmaylık sınavını kazanır ve 1955 yılında Harp Akademisi'nden Kurmay Binbaşı olarak mezun olur.

Yıl 1955
Dış görev için açılan sınavı kazanarak A.B.D. Pentagon'da NATO Türk Temsil Heyeti üyeliğine atanır. Bu arada (................) Üniversitesi'nde Uluslararası Ekonomi eğitimi görür. 1957 yılında Türkiye'ye döner.

Yıl 1959
Almanya'ya Atom ve Nükleer Okulu'na gider. Bu okulu başarıyla bitirdiğinde artık bir Kurmay Albay'dır

Yıl 1960
Tarih 27 Mayıs öteden beri örgütlenen ve memlekette kardeş kavgasını önleyerek bazı reformlar yapmayı hedefleyen Milli Birlik Komitesi'nin ülke yönetimine el koyduğunu açıklayan bildiriyi radyodan okuyan kişi ve "İhtilâl'in kudretli Albayı"dır. Kurmay Albay Alparslan Türkeş İhtilâl hükümetinde Başbakanlık Müsteşarlığı görevini üstlenir. Bu vazifesi esnasında Devlet Planlama Teşkilatı, Devlet İstatistik Enstitüsü ve Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü gibi kurum ve kuruluşları kurar.

Ancak Milli Birlik Komitesi arasında ortaya çıkan anlaşmazlıklar nedeniyle, 13 Kasım 1960'ta Kurmay Albay Alparslan Türkeş ve "ondörtler" olarak bilinen arkadaşları Komite'nin diğer üyelerince emekliye sevkedilerek tasfiye edilirler ve zorla evlerinden alınıp yurtdışında görevlendirilmek bahanesiyle sürgün edilirler. O da 19 Kasım'da Türkiye'nin Hindistan Büyükelçiliği müşaviri sıfatıyla sürgüne gönderilir.
1961-62 1963 yılına kadar 2,5 yıl, yönetimi elinde bulunduranlarca Alparslan Türkeş'in Türkiye'ye dönmesine müsaade edilmez.

Yıl 1963

Tarih 23 Mart Alparslan Türkeş sürgünden yurda döner.
Dava arkadaşlarıyla birlikte kadro oluşturup partileşmek amacıyla "Huzur ve Yükseliş Derneği" adlı bir dernek kurar.

Kısa bir süre sonra Talat Aydemir'in giriştiği darbe teşebbüsüne karıştığı iddiası ile tutuklanır ve Mamak Askeri Cezaevi'nde dört ay hücre hapsinde yatar, yargılanır ve beraat eder.

           Yıl 1965

           Tarih 31 Mart saat 11:00 de Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'ne katılır.
Kısa bir zaman sonra 1 Ağustos 1965 tarihinde Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi Büyük Kurultayı'nda Genel Başkan seçilir. Aynı yıl yapılan genel seçimlerde Ankara milletvekili olarak parlamentoya girer.

Yıl 1969
Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'nin adı Milliyetçi Hareket Partisi amblemi de Üç Hilâl olarak değiştirilir. O yıl yapılan genel seçimlerde Adana milletvekili seçilir.

31 Mart 1975-13 Haziran 1977 ve 1 Ağustos-31 Aralık 1977 tarihleri arasında Süleyman Demirel başkanlığında kurulan I. ve II. Milliyetçi Cephe koalisyon hükümetlerinde MHP Genel Başkanı olarak, Başbakan Yardımcılığı ve Devlet Bakanlığı yapar

Ülkü Ocakları, Büyük Ülkü Derneği ve diğer mesleki örgütlenmeler başlar.
1968 yılından itibaren marksist ve bölücü gençlik hareketleri üniversitelerde yuvalanır ve üniversite özerkliğinden istifade ederek buraları silah, cephane deposu, "Komünist Devrim" için üs haline getirirler. Üniversiteler işgal altındadır. Her yer Lenin'in Stalin'in Mao'nun resimleri ve komünist sloganlarla doludur. Komünist yeraltı örgütleri "şehir gerillası" mı "kır gerillası" mı tartışmaları yapmakta okullara kendilerine tabi olanlardan başka hiç kimseye hayat hakkı tanımamaktadırlar. Bunun üzerine Başbuğ Alpaslan Türkeş toplanan çok az sayıdaki gence verdiği seminerlerle onları komünizm konusunda aydınlatmağa ve alternatif olarak da Türk Toplumculuğunu, Türk Milliyetçiliğini anlatır. Kısa zamanda çoğalan gençler örgütlenmeğe başlarlar. Doktriner Türk Milliyetçiliği safhası başlamıştır. Türk Milliyetçileri Dokuz Işık, dokuz prensip etrafında toplanırlar

Bu gelişmelerden rahatsız olan Türklük ve Türkçülük düşmanları özellikle de Komünist örgütler kendilerine okulda, fabrikada, köyde, kentte, dağda her yerde ama heryerde karşı çıkıp mücadele eden Ülkücü Hareket'e karşı savaş ilan ederler ve 12 Eylül 1980'e kadar 5000 civarında Ülkücüyü şehit ederler. Devlet'in zaaf içinde olduğu düşünülen "zinde güçler"i birşeylerin daha doğrusu ihtilâlin şartlarının "olgunlaşması" için daha fazla kanın akmasını beklemektedirler.

Başbuğ için 1978, 1979, 1980 yılları bir çoğunu bizat kendisinin yetiştirdiği binlerce ülküdaşının komünist çetelerce katledilişini gördüğü, kan ağlayan bir yürekle her şeye rağmen kaybetmeriği soğukkanlılığıyla bir iç savaşı önlediği ızdırap dolu yıllardır

Yıl 1980
12 Eylül sabahı pusudakiler yeterince olgunlaşan şartların neticesi ihtilâllerini yaparlar. Başbuğ Alparslan Türkeş ve Türkiye'nin komünist bir ihtilâle kurban olmasını engelleyen Ülkücü Hareket sanık sandalyesinde, idam sehpalarındadır. Mamaklar ve C5'ler bu sürecin şekillendiği mekânlardır

Başbuğ 12 Eylül'den üç gün sonra saklandığı yerden ortaya çıkıp teslim olur. Cunta tarafından tutuklunan Başbuğ, önce 1 ay Uzunada'da daha sonrada Ankara Askeri Dil Okulu'nda ve hastalandığı dönemde de Mevki Hastahanesi'nde 4,5 yıl hapis yatar. O ve 218 Ülkücünün idamı istenilir, 9 Nisan 1985'de beraat eder ve tahliye olur.

Yıl 1987

Tarih 6 Eylül, yapılan referandum neticesi diğer siyasilerle birlikte Başbuğ'a da konulan siyaset yapma yasağı kalkar ve Başbuğ Milli Ülküyü iktidar yapmak davayı kitlelere anlatmak için yine meydanlardadır.

Yıl 1987

Tarih 6 Eylül, yapılan referandum neticesi diğer siyasilerle birlikte Başbuğ'a da konulan siyaset yapma yasağı kalkar ve Başbuğ Milli Ülküyü iktidar yapmak davayı kitlelere anlatmak için yine meydanlardadır.
Tarih 4 Ekim, Milliyetçi Çalışma Partisi olağanüstü kongresinde Genel Başkan seçilir.

Yıl 1991
20 Ekim 1991 Genel Seçimleri'nde MÇP'nin RP ve IDP ile yaptığı seçim ittifakı neticesi Yozgat milletvekili seçilir. Başbuğ, son kez T.B.M.M.dedir. Bu dönemde ülkemizi kasıp kavuran bölücü teröre karşı en etkili mücadeleyi O gerçekleştirir.

Yıl 1992
27 Aralık 12 Eylül'ün kapattığı partilerin tekrar açılabilmesini sağlayan değişiklikler neticesi toplanan MHP'nin son kurultay delegeleri, MHP'nin isim ve amblemini MÇP'nin kullanabilmesine karar verirler.

Yıl 1992
Tarih 24 Ocak, MÇP'nin 4. Olaganüstü Kurultayı toplanır ve partinin adını MHP, amblemini Üç Hilal olarak değiştirir.

           Ve Yıl 1997

                                                     Tarih 4 Nisan...
                                                                                        Karlar altında milyonlarca ağlayan insan...